ศูนย์นมแม่แห่งประเทศไทย

การที่ลูกปฏิเสธนมแม่ แต่ยอมกินจากขวดผ่านจุกนมยาง คืออาการสับสนระหว่างจุกนมแม่และจุกนมปลอม (NIPPLE CONFUSION) ซึ่งปัญหานี้นี่เองที่สาเหตุหลักที่ทำให้แม่เข้าใจผิดว่าตนเองไม่มีน้ำนม หันไปชงนมผงใส่ขวดให้ลูกดูดกิน ทั้งที่เต้านมอาจคัดแข็งและเต็มไปด้วยน้ำนมก็ตาม

การที่น้ำนมมาเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง คุณแม่บางคนเริ่มมีน้ำนมตั้งแต่สามเดือนสุดท้ายของการตั้งครรภ์ แต่ส่วนใหญ่เริ่มมีในระยะหลังคลอด น้ำนมที่หลั่งในช่วงแรกจะมีสีเหลืองข้น เรียกว่า หัวน้ำนม

การที่จะดูว่าลูกได้น้ำนมเพียงพอหรือไม่นั้น ไม่มีความจำเป็นต้องบีบหรือปั๊มน้ำนมออกมาดูปริมาณน้ำนมที่ได้ เพราะการบีบหรือปั๊มจะได้น้ำนมน้อยกว่าการให้ลูกดูดจากเต้าโดยตรง จึงไม่สามารถบ่งบอกถึงปริมาณที่ลูกได้อย่างแท้จริง

คุณแม่สามารถให้ลูกดูดนมได้บ่อยตามความต้องการของลูก เรียกว่าหิวเมื่อไรก็ให้กินเมื่อนั้น แต่โดยมากลูกจะดูดนมประมาณ 8-12 ครั้งต่อวันซึ่งจะช่วยกระตุ้นให้น้ำนมมาเร็ว ในช่วงสัปดาห์แรกๆ ถ้าหากว่าลูกหลับนานกว่า 3 ชั่วโมงก็ควรปลุกลูกขึ้นมาดูดนมด้วยเหมือนกันเพราะลูกอาจได้รับนมไม่พอ ตัวคุณแม่เองก็อาจจะมีปัญหาเต้านมคัดและน้ำนมลดลงได้เช่นกัน

เกิดจากการที่ร่างกายมีการสร้างน้ำนมที่ไม่เท่ากัน เนื่องจากการสร้างน้ำนมมากหรือน้อยขึ้นกับ demand – supply
ถ้าดูดมาก ก็สร้างมากส่วนใหญ่เกิดจากการที่คุณแม่ถนัดให้ลูกกินนมด้านใดด้านหนึ่งมากว่าอีกข้าง ทำให้ลูกดูดนมเฉพาะข้างที่คุณแม่ถนัด ร่างกายจึงสร้างน้ำนมข้างนั้นมากกว่าอีกข้าง